Donderdag 24 juli 2014 was het dan zover, ons tripje naar assen ging van start. De bestemming was een water waar menig karperhart sneller van gaat kloppen: “Carplantis”. Jeroen en ik waren al weken bezig met de voorbereiding op deze sessie, voor zover wij wisten was het een pittig water. Het water heeft een oppervlakte van 8 hectare en heeft een gevarieerd maar vooral grillig bodemverloop met dieptes van 1 tot 14 meter, uiteraard met veel gaten, taluds en geulen.

Donderdagochtend om half 8 stond ik bij Jeroen voor de deur om de bus verder in te laden. Dit was toch wel weer een behoorlijke klus omdat je toch altijd weer best wat spullen mee neemt. Zeker ook omdat we tevens de rubber boot inclusief motor + 2 accu’s mee sleepten. Het busje was na een half uurtje afgeladen en vol goede moed vertrokken we voor een ritje van een kleine 2 uur. Op naar de grote vissen!

De afgelopen 2 jaar ben ik via mijn werk in contact gekomen met Koos Walters, de man achter KGB baitsCarpfarm en nu dus ook CARPLANTIS. Dankzij deze contacten waren Jeroen en ik de gelukkigen die voordat het water officieel geopend zou worden een testsessie mochten vissen. Deze sessie zou bestaan uit 6 dagen non-stop vissen, iets wat natuurlijk iedere karpervisser als muziek in de oren klinkt. Een echt buitenkansje.

Rond half elf reden we het terrein op en al direct werden we vanaf het water welkom geheten door een aantal springende bakken, daar gaat je karperhart dus écht sneller van kloppen. Na de nodige handen te hebben geschud werd ons duidelijk dat we vanaf zondag het gehele water voor onszelf hadden, hoe vet is dat ……

In eerste instantie kozen we ervoor om stek 1 te bevissen. De bus was in no-time leeg, een rubberboot bleek ter plaatse voor ons beschikbaar te zijn dus dat scheelde alweer een heleboel gepomp. Iets wat met een temperatuur van 26`c niet echt vervelend is natuurlijk

We hadden er voor gekozen om ‘run om run’ te vissen zodat we beide de meeste kans hadden op vis. Je wilt tenslotte allebei vangen en het liefst ook nog een knappe. Uiteindelijk gingen de lijnen aan het eind van de middag te water en konden we wachten op de eerste aanbeet van de week.

Helaas gebeurde er de eerste nacht en de volgende ochtend helemaal niks, wel werden we ’s morgens wakker van het getik van de regen op de tent. Maar ach, met nog 5 dagen te gaan maakt dat nou ook niet zoveel uit.



s ’Middags tegen een uur of 2 was het dan toch raak. De ‘verre’ hengel van Jeroen (ongeveer 150 mtr uitgevaren) ging er als een speer vandoor dus hup, de boot in om het gevecht met de vis aan te gaan. Na een heftige strijd schoof de vis in het net, een mooie vis van ruim 16 kg. Dit was voor ons natuurlijk een mega begin is van de sessie, dus met vol vertrouwen de lijn weer uitgevaren naar de zelfde stek. Het bleef echter stil ………… tot de volgende ochtend, deze keer werd ik gewekt door een gierende fluiter in plaats van de tikkende regen, wat een sensatie. Nu was het mijn beurt, zelfde ritueel dus hop weer de boot in (door het grillige bodemverloop wordt het ook zeer gewaardeerd om de vis met de boot te halen). Deze keer mocht ik een vis landen van ruim 12 kg, voor dit water duidelijk een ‘wat kleinere’ vis. Na de nodige foto’s het lijntje weer uit varen, dit was overigens de tweede vis van dezelfde hengel, zouden we wel in de goede hoek zitten? Uiteindelijk werd het een top dag met 5 dikke vissen die echter wel allemaal van één en dezelfde hengel kwamen. We hadden de vis duidelijk op de stek gekregen.

Nadat nog eens drie vissen van rond de 15 kg de mat bezochten zijn we zondagochtend verkast naar een andere stek. Voordeel van de tweede stek was dat we vanaf deze stek de lopende stek nog steeds prima konden bevissen maar dat we uiteraard ook andere plekken konden aanvoeren. Helaas bleven de aanbeten de rest van de dag uit, pas de volgende ochtend verstoorde een gierende run de stilte. Het was wederom mijn beurt weer en na een enerverende dril kon ik een supermooie (bijna) lederkarper het net in loodsen. De vis bleek ruim 17 kilo te wegen, waar gaat dit de komende dagen heen met zulke gewichten? Snel de nodige plaatjes en filmpjes geschoten en vervolgens de vis even tot rust laten komen in de sling waarna hij weer voorzichtig teruggezet werd.

We konden goed merken dat zo’n korte rustperiode de vis erg goed doet, na een ‘bijkom pauze’ van een klein kwartiertje ging hij er weer als een speer vandoor. Dit was trouwens de eerste vis van de nieuwe stek dus de verwachtingen groeiden weer. Hopla, lijntje weer uit varen naar de stek en wachten op de volgende vis, deze zou dan weer voor Jeroen zijn. En die vis kwam, halverwege de dag kon Jeroen weer een prachtige vis landen. Daarna bleef het rustig tot de dinsdagochtend, deze keer konden we een vis landen van een ruime 14 kilo die dus naar verwachting in het najaar ook de 15 kg grens overschrijd. We beseften ons overigens ter degen dat we de volgende dag alweer naar huis gingen dus we hoopten beide nog op een paar dikke vissen. Na een losser voor Jeroen kon hij vrij snel daarna weer in de herhaling voor een andere dikke schub, dit keer ging het gelukkig weer goed. De volgende vis was weer voor mij, zou er nog wat gebeuren?

Midden op de dag was het warm, zo rond de 25 graden. Onderuit hangend in mijn stoeltje zag ik ineens de lijn op een nieuwe stek strak lopen met een paar enkele piepen tot gevolg. Ik ging het gevecht aan met een vis, het voelde goed, zou het op de valreep dan toch?? Na een heerlijke dril met veel gebonk in de diepte en nadat ik zo ongeveer het gehele meer over was getrokken flankte de vis voor het eerst naast de boot. Mijn hart sloeg van opwinding meerdere malen over. YES YES, het was een echte bak, wat een brede rug had deze strijder.

Maar hij was het gevecht nog niet zat en zette nogmaals zijn gewicht in de strijd waarna hij wederom in de diepte verdween. Ik zette de slip wat losser want deze vis wilde ik zeker niet kwijt, dan maar wat langer drillen. Na nog een aantal van die diepe duiken kon Jeroen uiteindelijk dan toch het net er onder schuiven, we zaten allebei direct met onze koppen in het net te loeren. Dit kon gewoon niks minder dan een 20 kg vis zijn, het zou dan de eerste 20er in mijn vis carrière zijn. Snel terugvaren dus maar en de weegattributen in orde maken: de klok op nul, mat er af, klok aan de stok, vis in de mat gehangen, trekken, trekken en trekken aan de stok (NU NOG KROM) en de naald bleef staan op 24 kg precies. Yeeeeeeeeeeessssss ….een schreeuw, een brul , ik had een nieuw PR in de vorm van een megaspiegel van 24 kg, één van de drie topvissen van het water, dit was voor mij niks minder dan een vervroegd verjaardagscadeau!! Nummer 10 in een mega sessie, geweldig.





Dinsdagmiddag kwam de eigenaar wederom (dagelijks) ff gezellig een bakkie doen en tijdens het gesprek kregen we weer een aanbeet . Ik besloot ditmaal de filmcamera te pakken en vanaf de kant te filmen, Koos ging met Jeroen mee de boot in. Vele meters lijn werden vlotjes ingedraaid, net zolang tot ze boven de vis zaten waarna het gevecht echt los ging. Nadat de vis voor de eerste keer aan de oppervlakte kwam zag ik Jeroen al met gebalde vuist door de lens van de camera. Ondanks dat de vis nog niet in het net lag was het gevoel vanaf de kant zeer goed. Zou het dan toch 2x achter elkaar lukken? Een aantal minuten later een brul en 2 gebalde vuisten in de lucht, dit kon bijna niet missen, dit moest weer een bak zijn. Het zelfde ritueel met betrekking tot het wegen herhaalde zich en de naald bleef uiteindelijk stil staan op 22 kg, ook voor Jeroen dus een nieuw PR.



Met nog 1 nacht te gaan was de verwachting weliswaar erg hoog maar woensdagmorgen werd ik op mijn verjaardag wakker zonder een aanbeet gehad te hebben. Uiteindelijk gebeurde er ook niks meer, maar wat maakte het uit. Ik had mijn verjaardagscadeau toch al binnen. Wat een wereld sessie, eentje om nooit te vergeten.



Dit is een water wat niet heel erg makkelijk is maar zeker de moeite waard om eens te bezoeken Als je kans wil maken op dikke mooie vissen ben je hier echt aan het juiste adres. Ons eindresultaat bleef staan op een totaal van 11 vissen waaronder 12 kg, 14 kg, 5x15 kg, 16 kg, 17 kg, 22 kg en 24 kg. En zo kwam er een eind aan een geweldige sessie van 6 dagen, we hebben er de hele terugreis over lopen nagenieten. Wat een pracht week hebben wij gehad!

Johan Schriekenberg